గడ్డిపువ్వు

2012-01-25T20:39:00.000-08:00

ఈమధ్య ఎటు చూసినా రికార్డుల గోల వినిపిస్తోంది కదా.. మరి కొన్ని ఆణిముత్యాల రికార్డులు చూద్దామా. చూసాక మళ్లీ ఆలోచిద్దాము నిజమయిన All time record ఏదో.

మన మొదటి సినిమా భక్త ప్రహ్లాద (మాటలున్న సినిమా ) 15-09-1931 న విడుదలయింది.
సినిమా అంటే పౌరాణికమే అనుకునే ఆరోజుల్లో ఒక విప్లవాత్మకమయిన కథను తీసుకోని ఎంతో ధైర్యంగా నిర్మించారు గూడవల్లి రామబ్రహ్మం గారు మాలపిల్ల అనే సినిమాని. ఒకేసారి 12 కేంద్రాల్లో తెలుగు వారి 50 వ చిత్రంగా 25-09-1938 న విడుదలయింది. ఇది అప్పటికి రికార్డు.
రజతోత్సవం జరుపుకున్న (థియేటరు మార్చి )తొలి చిత్రం 26-02-1948 న విడుదలైన మన అక్కినేని నటించిన బాలరాజు. ఈ సినిమా వసూలు చేసిన కలెక్షన్లు చూసి ఎంతో మంది కొత్తకొత్త థియేటర్లు కట్టారు.
15-03-1951 ఒక మరపు రాని రోజు. అ రోజు విడుదలైన పాతాళభైరవి అన్ని రికార్డుల దుమ్ము దులిపేసింది. విడుదలైన ఆ రోజు నుంచి ఇప్పటి దాక తెలుగునాట ఎక్కడో ఒక చోట ఆ సినిమా ప్రదర్శిత మౌతూనే ఉన్నదనటంలో ఏమాత్రం అతిశయోక్తి లేదేమో.
మొదటి విడతగా 13 ప్రింట్లతో విడుదల చేస్తే, 10 కేంద్రాల్లో శతదినోత్సవం, 4 కేంద్రాల్లో రజతోత్సవం జరుపుకొని, 200 రోజులు ఆడిన మొదటి సినిమాగా చరిత్ర సృష్టించింది. ఒకే థియేటరులో రజతోత్సవం చేసుకొన్న మొట్టమొదటి తెలుగు సినిమా. ఇప్పటి వరకు దాదాపు 500 ప్రింట్లు వేసారు. 2 డూపు నెగటివ్ లు వేసారు.
బహుశా మలి విడతలో ఇన్ని ప్రింట్లు తీసిన సినిమా కూడా ఇదే అనుకుంటా..
26 జూన్ 1953 న అక్కినేని దేవదాసు విడుదలయి వీర విహారం చేసింది. అప్పుడే కాదు. 1974 డిసెంబరు లో హైదరాబాదు సుదర్శన్ లో ఉదయం ఆటలుగా విడుదల అయి, 28 రోజులు హౌస్ ఫుల్ గా 250 రోజులు ఆడింది. (200 రోజులు సుదర్శన్ లో 62 రోజులు శేష్ మహల్ లో.)
1955 జనవరి 12 న తెలుగు సినీ వినీలాకాశంలో మరో మెరుపు మెరిసింది. ఆ రోజు మిస్సమ్మ విడుదలయింది. 13 కేంద్రాల్లో వంద రోజులాడింది. (అప్పటి ఎ క్లాసు సెంటర్లు కేవలం పాతిక మాత్రమే). ఇప్పుడు చూసినా కూడా కొత్త సినిమా అనిపిస్తుంది...:)
14 ఏప్రెల్ 1955 న విడుదలయిన రోజులు మారాయి హైదరాబాదులో వంద రోజులు ఆడిన మొదటి తెలుగు సినిమా. ఈ సినిమా శతదినోత్సవసభలో మాట్లాడుతూ అప్పటి హైదరాబాదు రాష్ట్ర ఉప ముఖ్యమంత్రి కొండా రంగారెడ్డి గారు "ఇక్కడ స్టూడియో నిర్మించి హిందీ తెలుగు భాషల్లో సినిమాలు తీస్తే స్థానిక కళాకారులకు పని దోరకుతుంది కదా" అని సూచించారు. ఆ స్ఫూర్తితో యార్లగడ్డ రామకృష్ణ ప్రసాద్ గారు సారధి స్టూడియో నిర్మించారు.
మార్చ్ 27, 1957 ప్రపంచ సినీ జగత్తులో తెలుగు వాడు ఛాతీ విరుచుకొని ఇది మా సినిమా అని సగర్వంగా చెప్పుకొనే సినిమా మాయా బజార్ విడుదల అయింది. 15 కేంద్రాల్లో వంద రోజులాడింది. ఈ మధ్య రంగుల్లో మార్చి విడుదల చేస్తే ప్రసాద్ లో వంద రోజులాడింది. మాయా బజార్ గురించి తెలుగు వాళ్లకు చెప్దామనుకోవడం "అమ్మ పుట్టింటి గొప్పలు మేనమామకు చెప్పినట్లుంటుంది" కదా..
9 జనవరి 1960 న NTR నటించిన శ్రీ వేంకటెశ్వరమహాత్మ్యం 20 కేంద్రాల్లో విడుదల అయి 16 కేంద్రాల్లో శత దినోత్సవం, ఒక కేంద్రంలో రజతోత్సవం చేసుకుంది.
9 ఆగస్టు 1961 న విడుదల అయిన జగదేక వీరుని కథ (అప్పటికి అది very high budget cinema) అప్పటి అన్ని రికార్డులను బద్దలు కొట్టి వీర విహారం చేసింది. తొలి విడుతగా 18 కేంద్రాల్లో వందరోజులాడింది. తర్వాత బాచ్ తో కలిపి మొత్తం 25 -30 కేంద్రాల్లో వందరోజులాడింది. అంతే కాక 5 భాషల్లోకి అనువదించబడి అన్ని చోట్లా విజయదుందుభి మోగించింది.
7జూన్ 1962 న నటరత్న 100 వ సినిమా, NTR ANR కలిసి నటించిన 10 వ సినిమా గుండమ్మ కథ విడుదల అయింది. ఇంక తర్వాత అంతా చరిత్రే.
1962 లోనే విడుదల అయిన మరో ఆణిముత్యం రక్త సంబంధం. అప్పుడు 11 కేంద్రాల్లో వంద రోజులు ఆడటమే కాక 1988 లో మళ్లీ హైదరాబాదులో విడుదల అయి వంద రోజులాడింది.
1962 లో NTR నటించిన 10 సినిమాలు విడుదల అయితే, అందులో 8 శత దినోత్సవం, ఒకటి రజతోత్సవం జరుపుకున్నాయి.
29 మార్చ్ 1963 న మరో ఆణిముత్యం లవకుశ విడుదల అయి రికార్డుల చరిత్రనే తిరుగ రాసింది.
ఇది ఆంధ్రలోనే కాక భారతీయ సినీ జగత్తులోనే మొట్టమొదటి స్థానాన్ని ఆక్రమించింది.
ఒక సినిమా సంవత్సరం పాటు ఒకే థియేటర్ లో ఆడడమన్నది 'లవకుశ' తోనే మొదలయింది.
62 కేంద్రాల్లో శత దినోత్సవం, 18 కేంద్రాల్లో రజతోత్సవం చివరికి 75 వారాలు ఆడిన తొలి తెలుగు సినిమా.
అంతేకాక తమిళంలో 250 రోజులు, హిందీలో 200 రోజులు పైగా ఆడింది.
కర్ణాటకలో తెలుగు సినిమానే 1963 లో 35 వారాలు, 1977 , 1980 లో 100 రోజులు ఇలా మూడు సార్లు శత దినోత్సవం జరుపుకున్న సినిమా ఇంకొకటి లేదేమో.
అప్పటి మన రాష్ట్ర జనాభా 3 కోట్లు కాగా ఈ సినిమా 60 వారాల ప్రకటనలో ఇచ్చిన వివరాల ప్రకారం 100 కేంద్రాల్లో కోటి 98 లక్షల మంది చూశారు. 1964 జనవరి 1 న వరంగల్ రాజరాజేశ్వరి థియేటర్ వారు ఇచ్చిన ప్రకటన ప్రకారం వాళ్ళ దియేటర్లో 261 రోజులు ప్రదర్శించినప్పటికి చూసిన ప్రేక్షకుల సంఖ్య 434000 . అప్పటి వరంగల్ జనాభా లక్ష లోపే.
అవి మరి రికార్డులంటే.
రిపీట్ రన్, చూసిన, చూస్తున్న ప్రేక్షకుల సంఖ్య అన్నీ చూస్తె లవకుశ దగ్గరలోకి వచ్చే సినిమా కూడా ఇంకొకటి ఉంటుందనుకోలేము.
1965 లో NTR నటించిన 12 సినిమాలు విడుదల అయ్యాయి. అందులో 8 శత దినోత్సవం జరుపుకున్నాయి.
జనవరి 13 1971 నాడు విడుదల అయిన దసరాబుల్లోడు దుమ్ము దులిపేశాడు. 25 కేంద్రాల్లో వంద రోజులు, 4 కేంద్రాల్లో 200 రోజులు, 1 కేంద్రంలో 365 ఆడింది.
సెప్టెంబర్ 24 1971 నాడు విడుదల అయిన ప్రేమ నగర్ చరిత్ర సృష్టించింది. 15 లక్షల ఖర్చుతో రూపొందిన ఈ సినిమా 50 లక్షలు వసూలు చేసి ANR సత్తా చాటింది.
మే ఒకటి 1974 న విడుదల అయిన కృష్ణ నటించిన 100 వ చిత్రం అల్లూరి సీతారామరాజు అద్భుతమైన విజయాన్ని సొంతం చేసుకొంది 19 కేంద్రాల్లో శత దినోత్సవం జరుపుకుంది.
తెలుగు సినిమా వసూళ్ళలో కోటి దాటిన మొదటి నాలుగు సినిమాలు: లవకుశ, దాన వీర శూర కర్ణ, అడవి రాముడు, యమగోల. (యమగోల విడుదల అయిన నెల రోజులకు ఇప్పటికి భయంకరమైనదిగా చెప్పుకొనే ఉప్పెన వచ్చింది..)
1980 దసరాకు విడుదల అయిన సర్దార్ పాపారాయుడు రెచ్చి పోయాడు. 22 కేంద్రాల్లో వంద రోజులు, 5 కేంద్రాల్లో రజతోత్సవం , 2 చోట్ల 300 రోజులు ఆడింది
ఫిబ్రవరి 18 1981 నాడు మళ్ళీ రికార్డులన్నీ బద్దలయ్యే సినిమా విడుదల అయింది. అదే అక్కినేని నటించిన దాసరి మేఘసందేశం. ఈ సినిమా 32 కేంద్రాల్లో విడుదల అయి 30 కేంద్రాల్లో వంద రోజులాడింది. ఈ 30 లో 29 చోట్ల రజతోత్సవం జరుపుకుంది. 21 కేంద్రాల్లో 200 రోజులు, 12 కేంద్రాల్లో 250 రోజులు 10 కేంద్రాల్లో 300 రోజులు, 8 కేంద్రాల్లో 365 రోజులు, 5 కేంద్రాల్లో 60 వారాలు, 2 కేంద్రాల్లో 75 వారాలు ఆడింది. విజయవాడ, హైదరాబాదు, బెంగళూరు కేంద్రాల్లో (షిఫ్టులతో) 525 రోజులు ఆడింది.
28 అక్టోబరు 1983 నాడు మామూలు హీరో చిరంజీవిని మెగాస్టార్ గా చేసిన సినిమా ఖైదీ విడుదల అయింది. 35 ప్రింట్లతో విడుదల అయిన ఈ సినిమా 20 కేంద్రాల్లో శత దినోత్సవం జరుపుకుంది.
ఇక స్టార్ హీరోలు ఎవరూ లేకుండా 1985 అక్టోబర్లో విడుదల అయి 25 కేంద్రాల్లో శత దినోత్సవం జరుపుకున్న సినిమా ప్రతిఘటన.

ఆధారం: పులగం చిన్నారాయణ గారి "ఆనాటి ఆనవాళ్ళు ", వికిపిడియా

ముళ్ళపూడి వారి మంచి మనసుకు మరో తార్కాణం

2011-06-21T12:39:00.000-07:00

ముళ్ళపూడి వారి మంచి మనసుకు మరో తార్కాణం.
చదవండి. మళ్ళీ ఆ మహానుభావుణ్ణి మనసారా తలచుకోండి
https://lh3.googleusercontent.com/-BI9PAGqghpc/TXeGWzdYbhI/AAAAAAAAApM/VmutLoqZaz4/s1600/Ramana.JPG

marinni kaburlu

2011-05-11T09:06:00.000-07:00

త్వరలో విజయనగర సామ్రాజ్య పతనం గురించిన కొన్ని కబుర్లతో వస్తాను... మళ్ళీ రండి.

మీ జాతక చక్రం కావాలా?

2011-05-11T08:59:00.000-07:00

కింద వివరాలు ఇవ్వండి. submit నొక్కండి.

మరికొన్ని ఆణిముత్యాలు.

2011-03-25T16:57:00.000-07:00

స్వధర్మపాలన చేయకుండా వ్యక్తి జీవించలేడనేది ఒక నియమము. కాని ఆ విధులే వ్యక్తిని బానిసగా చేస్తాయన్నది నిజం.సామర్థ్యంతో, నిపుణతతో బాధ్యతలు నెరవేరిస్తే, అప్పుడా బాధ్యతలు ఆ వ్యక్తిని కట్టివేయవు. ప్రేమతో నిర్వహించు కార్యాలు, విధి నిర్వహణలు మోక్షానికి దారి తీస్తాయి. విధి నిర్వహణ చాలా ముఖ్యమైనది. కాని దానికన్నా ముఖ్యమైనది ప్రేమ. అది లేకపోతే బాధ్యత బంధాలను ఏర్పరుస్తుంది. ఇతరులకు నిస్వార్ధమైన సేవలందించి ఈ మాయ అనే రొంపిని దాటడం తెలుసుకున్నవాడు అదృష్టవంతుడు.

మానవుడు తన జీవిత లక్ష్యాన్ని ఎప్పుడు జ్ఞప్తిలో సదా ఉంచుకొని ఆ లక్ష్య సిద్ధి కొరకు తన చర్యలను నిర్దేసిస్తాడో, అటువంటి వానికి చెయ్యలేనెదేదీ లేదు. ఎవరికైతే జీవిత లక్ష్యం జ్ఞప్తికి ఉండదో, వారు దుఃఖాలన్న సుడిగుండంలో సులభంగా చిక్కుకొని పోతారు.

జీవన గమ్యం "పరిపూర్ణత". కాని మానవ ప్రయత్నాలు కొన్ని హద్దుల వరకే పని చేస్తాయి. కేవలం మానవ ప్రయత్నం ద్వారా సంతోషం కలగదు కాని, దైవానుగ్రహం ద్వారా వస్తుంది. భగవంతుడు, గురువు ఈ ఇద్దరి అనుగ్రహం ఉన్నవారు ధన్యులు.

గురువు
ఉపాధ్యాయుని కన్నా భిన్నమైన వాడు గురువు. గురు(వు) అనేది "గు", "రు" అన్న రెండు మాటల కలయిక వలన ఏర్పడింది. "గు" - అంటే ’చీకటి’, "రు" - అంటే ’వెలుగు’. అజ్ఞానమనే అంధకారాన్ని పోగొట్టేదానిని గురు అంటాము. పాశ్చాత్యదేశాలలో గురు అనే మాట తరచూ తప్పుగా వాడబడుతుంది. భారతదేశంలో ఈ మాట భక్తి హౌరవాలతోను, పవిత్రత, ఉన్నతమైన జ్ఞానంతోను జత చేయబడి ఉంటుమ్ది. అది ఒక పవిత్రమైన పదం. ఈ పదాన్ని ఒక్కటే వాడడం సామాన్యంగా జరగదు. ’దేవ’ తో కలిపి దీనిని ఉపయోగిస్తారు. ’దేవ’ - అంటే "ప్రకాశవంతమైన జీవి". జ్ఞానమును పొందిన గురువు లేక ఉపాధ్యాయుడు గురుదేవుడని పిలువబడతాడు.
ఎవరైతే నీ దగ్గరకు వచ్చి "నన్ను సేవించు" అని ఆజ్ఞాపిస్తారో, అలాంటి వారినెవ్వరినీ ఎప్పుడూ నమ్మకండి. ఏసుక్రీస్తు, బుద్ధుడు కూడా అలాగ అడగలేదు. గురువవడం లక్ష్యం కాదన్న విషయం ఎప్పుడూ మరిచిపోవద్దు. గురువు నది దాటడానికి ఒక పడవ లాంటి వాడు. ఒక మంచి పడవ ఉండడం చాలా ముఖ్యం కాని కారుతున్న పడవ ఉండడం చాల ప్రమాదకరం. నిస్సందేహంగా మీరు పడవను ఆరాధించరు కనుక మీరు నది దాటిన తరువాత పడవను పట్టుకొని వ్రేలాడ వలసిన అవసరం ఉండదు.
మూఢభక్తి కలవారు గురువుని ఆరాధించాలనుకుంటారు. గురువు నీ ప్రేమను, గౌరవాన్ని అందుకోవాలి. దనికీ, ఆరాధనకి తెడా ఉంది. ఒకవేళ నా గురువు, భగవంతుడు ఇద్దరూ కలసి వస్తే నేను మూమ్దుగా నా గురువు దగ్గరకి వెళ్ళి "మీకు చాల్ కృతజ్ఙుడిని. మీరు భగవంతుడిని నాకు పరిచయం చేసేరు" అని అంటాను. అంతేకాని నేను భగవంతుడి దగ్గరకు వెళ్ళి "మీకు కృతజ్ఞుడిని. మీరు నాకు గురువు గారిని ప్రసాదించేరు" అని అనను.

ఒకటి

2011-03-24T17:56:00.001-07:00

గణితంలో ఒకటి అన్న అంకె ఉంది. తక్కిన అంకెలన్నీ ఈ ఒకటి యొక్క గుణిజాలే. అలాగే సంపూర్ణ సత్యం ఒక్కటే.జగత్తు యొక్క అన్ని పేర్లు, అన్ని రూపాలు ఆ ఒక్క సంపూర్ణ సత్యాన్ని స్పష్టపరిచే అనేక గుణాలు మాత్రమే.

అంతర్‌జ్ఙానము

2011-03-24T17:38:00.000-07:00

మానవ మేధస్సు ఎంత వరకు అందుకోగలదో చూసేక దాని కతీతమైన శక్తి ఉన్నదని గ్రహిస్తాము.ఒక స్థితి చేరేకమేధస్సు మనకిక దారి చూపలేదు. అంతర్‌జ్ఙానమే మనలకిక దారి చూప గలదు.బుద్ధి పరీక్షిస్తుంది, లెక్కలేస్తుంది, నిర్ణయిస్తుంది,అంగీకరిస్తుంది (మరియు) మనసు లోపలజరిగే దానినంతటినీ నిరాకరిస్తుంది. కాని అంతర్‌జ్ఙానము లోతైన అంతరాళాలలో దాని మూలము నుండి, దానంతటాదే ప్రారంభమయే ఎటువంటి అవరోధాలు లేనిఒక ధార. ఎప్పుడైతే మనసు శాంతమైన, సమానత్వమైన, నిర్వికారమైన స్థితికిచేరుతుందో అప్పుడే ఇది ప్రారంభమవుతుంది. వ్యక్తి అన్నింటినీతేట తెల్లంగా చూడడం పొరారంభించేటట్లుగా ఆ పవిత్రమైన అంతర్‌జ్ఙానము మానవ చైతన్యాన్ని విస్తరింపజేస్తుంది. అజ్ఙానము తొలగి, సంపూర్ణమైన జీవితం తెలుసుకొనబడుతుంది. అనేక అనుభవాల పిమ్మట స్వానుభవము మార్గదర్శీయి ఎటువంటి ప్రయత్నము లేకుండ వ్యక్తి అంతర్‌జ్ఙానాన్ని పొందడం ప్రారంభిస్తాడు.

2010-12-12T09:22:00.000-08:00

కల్హణ కశ్మీర రాజతరంగిణి కథలు
11 వ శతాబ్దం నాటి కల్హణ విరచితమైన ’కశ్మీర రాజతరంగిణి’ ఆధారంగా రాసిన 16 కథలు.
రచయిత: కస్తూరి మురళీ కృష్ణ
ప్రచురించిన వారి చిరునామా:
ఎమెస్కో బుక్స్
సూర్యారావు పేట, విజయవాడ - 520 002.
ధర: 90/-

2010 జనవరి లో డిట్రాయట్ తెలుగు లిటరరీ క్లబ్ లో జరిగిన చర్చా సమీక్ష. సమీక్ష రాసి పంపిన వారు: అడుసుమిల్లి శివ

2008 లో అనుకుంటా. విజయవాడలో నా సెలవుల ఆఖరు రోజున యధావిధిగా ఎమెస్కో వారి దుకాణానికి వెళ్ళాను. అక్కడ వెదుకుతూ ఉండగా ఎరుపు నలువు రంగుల్లో చాలా అందంగా ఉన్న ఒక పుస్తకం కనబడింది. తీసి చూస్తే కల్హణ కశ్మీర రాజతరంగిణి... అని కనపడగానే చాలా సంతోషం వేసింది. ఎన్నాళ్ళగానో చదవాలనుకుంటున్న ఒక పుస్తకం కనపడిన ఆనందం అన్నమాట. వెనుక అట్టమీద రచయిత పరిచయం, తిరగేస్తూ ఉంటే కనబడిన బొమ్మలు చాలా బాగా నచ్చి కొనుక్కొని నాతో తెచ్చుకున్నాను. మా డిట్రాయిట్ వచ్చేసరికి దాదాపు చదివేశాను. శైలి ఒక చిన్న ప్రవాహం లాగా అందంగా సాగిపోయింది. ఒక రకంగా చెప్పాలంటే చదువుతూ చదువుతూ ఒక రకమయిన ఉద్వేగానికి లోనయ్యాను. ఈ నాడు కళ్ళముందు కనపడుతున్న అనేక విషయాలను ఎప్పుడో 11 వ శతాబ్దం నాటి కల్హణుడు కళ్ళకు కట్టినట్లు చూపించాడు కదా అనుకున్నాను.

మా DTLC 2009లో చదివే పుస్తకాల జాబితాలో చేర్చుదామనుకున్నా కాని కుదరలేదు. 2010 పుస్తకాల జాబితాలో చేర్చాము. పోయిన డిశెంబరు చివర్లో అనుకుంటా మద్దిపాటి కృష్ణారావు గారు ఫోను చేసి ఈ పుస్తకం సిఫారసు చేసింది మీరే కదా మరి మీరే దీనికి ముఖ్య చదువరి గా ఉండండి అంటే హుషారుగా ఒప్పేసుకున్నాను (ముఖ్య చదువరి అంటే చర్చ ప్రారంభించి, చర్చలో పాల్గొన్న వారి అభిప్రాయాలు సేకరించి, చర్చా సారాంశాన్ని సమీక్షగా రాసే సభ్యుడు). కాని ఆ ఆనందం, ఆ హుషారు చాలా short lived మాత్రమే అని ఒక కలము కాగితము పక్కన పెట్టుకొని ప్రశాంతంగా చదువుతూంటే గాని తెలియలేదు.

ఒక పుస్తకం పేరు వల్లకాని, రచయిత పేరు వల్ల కాని, లేదా అందమయిన అట్టవల్లకాని, అట్టవెనుక ఉన్న పరిచయ వాక్యాలవల్ల కాని, లేదా దానిలో ఉన్న విషయం పట్ల మనకున్న ఆసక్తి వల్ల కాని మనం ఆకర్షితులమయి పుస్తకం కొని తెచ్చుకొని చదవటం మొదలు పెడతాము. ఒక సారి పుస్తకం తెరిచిన తర్వాత మనల్ని ముందుకు నడిపించే బాధ్యత పూర్తిగా రచయితదే కదా! మనలను చేయి పట్టుకొని భద్రంగా నడిపించే బాధ్యత రచయిత చేతిలో పెట్టాక ఇంక మనం ఆ పుస్తకం లోని మాధుర్యాలను ఆస్వాదించడానికి సిద్దపడతాము.

కాని ఇక్కడ జరిగిందేమిటంటే ఎంతో దూరం ప్రయాణించకముందే, అంటే ఇంకా మొదటి కథ కూడ పూర్తికాకముందే తలకు బొప్పికట్టడాలు, కాళ్ళకు ఎదురుదెబ్బలు తగలడాలు, మోకాలు చిప్పలు పగలడాలు వగయిరాలు జరిగేసరికి ఇంక రచయిత మనలను భద్రంగా నడిపిస్తాడు అన్న నమ్మకం సడలిపోతుంది. ఇంకేముంది. ఇక దృష్టి అంతా కూడ జాగ్రత్త మీదకు మళ్ళి ఎదురుదెబ్బలు తగలకుండా కాపాడుకునే ప్రయత్నంలో దారిలో అక్కడక్కడా ఉన్నసుమాల సౌరభాన్ని గాని, నేతిగిన్నెల్లో దొరికిన మాధుర్యాన్ని గాని ఆస్వాదించలేక పోతాము. అలసిసొలసిన బాటసారులం హుష్షో హష్షో అనుకుంటూ ఒకచోట చేరినప్పుడు అదుగో అక్కడ ఒక గిన్నెలో తేనె ఉంది చూశారా అని ఎవరైనా అడిగినా కష్టపడి గుర్తు తెచ్చుకునో, లేదా వారి సాయంతో అక్కడకు జాగ్రత్తగా వెనక్కు వెళ్ళో చూడాల్సి వస్తుంది.
మొత్తానికి ప్రయాణం ముగించడానికే శక్తి యుక్తులన్నీ ఖర్చయిపోతాయి.
టూకీగా ఇదీ సంగతి.

కొంచెం వివరంగా....
ఒక మంచి ఎడిటరు లేని లోపమయితే కొట్టొచ్చినట్లు కనపడుతుంది. ఒక మంచి ఎడిటరు ఉండి ఉన్నట్లయితే, ప్రతి పేజీలో ఉన్న ఎన్నో అచ్చుతప్పులూ, అసంబద్ధవాక్యాలూ, ముఖ్యంగా చాలా చోట్ల prepositions miss అయ్యాయి, ఇవన్నీ కూడ సరిచేసుకునే అవకాశం ఉండేదేమో. అట్ట మీద ఒక సగంలో ప్రాచీనానికి చిహ్నంగా నలుపు రంగులో ఒక శిల్పము, మిగతా సగంలో ఆధునికతకు చిహ్నంగా ఎరుపు రంగు చక్కగా ఉన్నాయి. లోపల మాత్రం ఎక్కడా కూడా కల్హణుడికీ, కస్తూరి వారికీ మధ్యన గీత దాదాపు కనపడలేదు. ఏది చరిత్ర, ఏది కల్పితం అంతా అయోమయం. ఇక ఇందులో పేర్కొన్న సంవత్సరాలు, చరిత్ర, బౌద్ధం అంతా ఇంకా పెద్ద గందరగోళం. ఈ గందరగోళం లో పడి ఉన్న కొన్ని మంచి కథలు కూడ మరుగున పడిపోయాయి.

ఉదాహరణకు, బుద్దుడు పుట్టినది 400-600 BCE మధ్య కాలంలో అన్నది అందరికీ తెలిసిన విషయమే. మరి కస్తూరి వారు క్రీ.పూ 1887 అని చెప్తారు. నలుగురితో నారాయణ అనాలంటే ఎక్కువ వివరణలు అవసరం లేదు. కాని ఇలా పూర్తిగా విభేదించేప్పుడు కొంచెం footnotes లాగ ఏమయినా ఇచ్చి ఉంటే, మాబోంట్లకు ఈ అయోమయం తప్పేది కదా!!

ఇంకొంచెం వివరంగా:
9 పేజీ: "బలరాముడు జరాసంధునికి సహాయంగా కశ్మీర సైన్యంపై విరుచుకు పడ్డాడు"........... ఢాం
బహుశః రచయిత ఉద్దేశ్యం సహాయంగా వచ్చిన ...... అని అనుకుంటా

10 పేజీ: తురుష్క అంటే మహమ్మదీయ మతం కాదు అని వివరణ ఇచ్చారు బాగానే ఉంది. కాని మళ్ళీ తర్వాత్తర్వాత అదే తురుష్క పదాన్ని మహమ్మదీయ మతానికి ప్రత్యామ్నాయంగా వాడారు.

12 పేజీ: "ఇంతలో మరో వార్త ".
అసలు ఒక వార్త ఉన్నప్పుడు కదా మరో వార్త ఉండేది.
"శ్రీకృష్ణమంత్రి నుంచి" అంటారు. అంటే శ్రీకృష్ణ అనే మంత్రా? లేక శ్రీకృష్ణుని మంత్రా?

16 పేజీ:
"తుఫాను అలల తాకిడికి నావ వణికినట్లు" ... ఈ ప్రయోగం కొంచెం ఎబ్బెట్టుగా లేదూ!
ఒక సంభాషణ చెప్పినప్పుడు " " మధ్యన ఉన్నది ఒక పేరాలో ఉంటే, దాని స్పందన మరొక పేరాలో ఉంటే బాగుండేదేమో! పుస్తకమంతా కూడా ఇలానే సాగింది.

17 పేజీ :
"శౌర్యంలో నరేంద్రుడంతటి వాడు ".
ఈ నరేంద్రుడు ఎవరండీ? నరేంద్రుడు అంటేనే నరులలో ఇంద్రుడంతటి వాడు అన్న ఒక పొగడ్త కదా. మరింక ఈ ప్రయోగం?

25 పేజీ :
క్రీ.పూ.15 వ శతాబ్దం అంటారు. మళ్ళీ తుర్కీ నుంచి వచ్చిన బౌద్ద పండిత మహారాజు అంటారు. అందరికీ తెలిసిన బుద్దుడి కాలం 6 - 4 శతాబ్దాల మధ్య కదా. ఇక్కడ వివరణ లాంటిది ఇచ్చి ఉండాలిసిందేమో!!
33 వపేజీ
"చిన్న సముద్రమంత సరస్సు" :)
"గోనందుని నుండి లవ మహారాజు వరకు 35 మంది రాజులు పాలించారు. తర్వాత కుశుడు, ఖగేంద్రుడు, సురేంద్రుడు రాజయ్యారు. " రాజులయ్యారు కాబోలు...
"శచీనరుని తర్వాత గాంధారి సోదరుడి మునిమనుమడు ’అశోక చక్రవర్తి రాజయ్యాడు."
"దామోదరుడు కృష్ణుని సుదర్శనానికి బలయ్యాడు. అతని కొడుకు గోనందుడు మొదలుకొని లవుడి వరకు 35 రాజులు పాలించారు. తర్వాత కుశుడు, ఖగేంద్రుడు, సురేంద్రుడు, గోధరుడు, సువర్ణ మహారాజు, జనకుడు, శచీ నరుడు"
... అంటే 42 మంది రాజులయ్యారు. తర్వాత శకుని ముని మనుమడు అశోకుడు? 42 మంది రాజులు, సుమారు 1500 సంవత్సరాలు గడిచాయి. ఇంకా శకుని ముని మనుమడు? మేము ఏదో miss అయినట్లున్నాము ఇక్కడ. లేదా ఇంత అసమంజసమా?

36 వపేజీ
మ్లేచ్చులు అంటే వేదభ్రష్టులయిన భారతీయులు అని చెప్పారు. అంటే అశోకుడు కూడ మ్లేచ్చుడేనా?

37 పేజీ:
బౌద్ధులు అంతా సన్యాసులు అంటారు. మళ్ళీ రాజు, ఇంకా ఊళ్ళో అంతా బౌద్దులు అంటారు. ఎలా సాధ్యం?

జలౌక మహారాజు అద్భుత జీవితం.
46 పేజీ:
మళ్ళీ సంవత్సరాల అయోమయం. కథ బాగున్నా కానీ ఇది చరిత్రా, కల్పనా అన్న మీమాంస ఎక్కువ అయి ఆనందించలేక పోయాము.

66 పేజీ:
నౌకా యానాలు? పర్వతాల మధ్యన ఉన్న కశ్మీర నదులు నౌకాయానానికి అనుకూలమయినవేనా? ఒక వేళ అయి ఉంటే కొంచెం వివరణ ఉపయోగపడేది.

67 పేజీ:
మొలచిన గడ్డిగింజలు తినడం. మొలిస్తే ఇక గింజలెక్కడ?

68 పేజీ:
"వడగండ్ల వాన కురిపించి పంటలను పండించి"
??? వడగండ్ల వాన పడితే పంటలు నాశనం అవుతాయి కదా!!

68 పేజీ:
"నరుడు అనబడే కిన్నరుడు "
అన్నారు బాగానే ఉంది. కాని ఒకసారి నరుడు, మరొకసారి కిన్నరుడు అంటూ మార్చి వాడేసరికి చాలా ఇబ్బంది అనిపించింది.

72 పేజీ: "బండలు పడ్డ అయిదు ఆమడల వైశాల్యం వరకూ గ్రామాలు అరణ్యాలుగా మారిపోయాయి" . అయ్యా!! ఎలా??

82 వ పేజీ:
"స్వధర్మం, కర్తవ్యం అయిన ధర్మయుద్దం చేయకపోతే ధర్మహాని.. కర్తవ్యలోపం వంటి పాపాలు చేసినట్లు అవుతుందని భగవదాజ్ఞ " .
ఎక్కడ స్వామీ! "స్వధర్మో నిగుణం శ్రేయః.... " దీని అర్థమా ఇది??

101 పేజీ:
"పక్షిని ఈదమనడం, చేపను గాలిలో ఎగరమనడం మూర్ఖత్వం".
ఏమి చెప్పదలిచారు ఇక్కడ?

129 పేజీ:
"భోజరాజు జయించి ఆక్రమించిన ధక్కేయ వంశపు రాజు రాజ్యాన్ని గెలుచుకొని మళ్ళీ రాజ్యాన్ని ధక్కేయులకే అప్పగించారు. "
నాకయితే అస్సలు అర్థం కాలేదు. అజ్ఞానానికి మన్నించండి.

145 పేజీ:
"భారతీయ ధర్మంలో స్త్రీ అబల అని నిరూపిస్తుంది సావిత్రి." --మళ్ళీ ఢాం

ఇంక ఇది కేవలం తప్పుల పట్టిక లాగ అవుతోంది. ఇక ఇక్కడికి చాలిస్తాను.

ముగించేముందు నాకు నచ్చిన ఒక పేరా
" భూమిపై మొలచి ఆకాశాన్నంటేట్లు ఎదిగిన ఈ చెట్లు మనిషి సాధన ద్వారా మనీషిగా ఎదగవచ్చన్న నిజాన్ని మౌనంగా ప్రదర్శిస్తున్నాయి. అంతేకాదు ఒక రాజు ఎంత ఎదిగినా అతని వ్రేళ్ళు భూమి మీదనే ఉండాలని, సామాన్యులను కూడా అతను గౌరవించాలనీ సూచిస్తున్నాయా చెట్లు. ఎందుకంటే సామాన్యుల రాజభక్తే రాజు శక్తి."

మా DTLC సమావేశాల్లో ఒక పుస్తకాన్ని సమీక్షించడానికి కూర్చున్నప్పుడు సాధారణంగా కొంతమందికి బాగ నచ్చి కొంతమందికి నచ్చక మాంచి వాద ప్రతివాదాలు నడుస్తాయి. ఎవరి వాదాన్ని, ఎవరి పరిశీలనను వాళ్ళు చెప్పుకుంటూ పోతూ ఉంటే మా లైబ్రరీ వాళ్ళు ఇంక మూసేస్తున్నాము అనేదాక అస్సలు 3 గంటల సమయం గడచినట్లే తెలిసేది కాదు. కాని ఈ పుస్తకం విషయానికి వచ్చేసరికి అందరిదీ ఏకాభిప్రాయమే. ఎప్పుడూ లేనిది మాకు సమయం కూడ మిగిలిపోయింది. ఆ ఏకాభిప్రాయాన్నే ఐదవ పేజీలో కస్తూరి వారు స్వయంగా ఇచ్చిన అనుమతి మేరకు ఇక్కడ టూకీగా తెలియజెప్పే ప్రయత్నం చేశాను.

శరీరము - ఆత్మ

2010-01-24T11:05:00.000-08:00

నిన్న అనుకుంటా మన TV9 లో ఒకాయన జన్మల గురించి చెబుతూ, జీవి ఒక శరీరము నుంచి మరొక శరీరం లోనికి వెళ్ళడము అనే దానికి ఒక ఉదాహరణ లాగ చెప్పారు.
ఒక మాతృమూర్తి తన బిడ్డకు స్తన్యమిస్తూ, ఒక రొమ్ములో పాలు అయిపోయాయి అని గమనించి పొత్తిళ్ళలోని బిడ్డను ఒక రొమ్ము నుంచి మరొక రొమ్ముకు మార్చడం వంటిది అంట జీవుడు ఒక శరీరాన్ని వదిలి మరొక శరీరాన్ని పొందడం అనేది.

చక్కగా చెప్పారు కదా! క్షమించాలి వారి పేరు గుర్తు లేదు.

సమీక్ష - పుస్తకము: ఒక దళారీ పశ్చాత్తాపం

2009-10-10T07:33:00.000-07:00

ఇది ౨౦౦౮ లో చేసినది . :)

డిట్రాయిట్ తెలుగు లిటరరీ క్లబ్ పుస్తక సమీక్ష

పుస్తకము: ఒక దళారీ పశ్చాత్తాపం
రచన: జాన్ పెర్కిన్స్, తెలుగు : కొణతం దిలీప్, ప్రచురణ:వీక్షణం పబ్లికేషన్స్-హైదరాబాద్

చర్చలో పాల్గొన్నవారు: మద్దిపాటి కృష్ణారావు, ఆరి శీతారామయ్య, అడుసుమిల్లి శివ,

సమీక్షకులు: అడుసుమిల్లి శివ

ఇంతకు ముందటి మా DTLC సమావేశంలో అనువాదం గురించి ఒక చర్చ జరిగింది. దానికి కొనసాగింపా అన్నట్లుగా ఈ పుస్తకం స్వేచ్చానువాదానికి ఒక మచ్చుతునకగా నిలిచింది. ఇంత మంచి అనువాదం చేసిన దిలీప్ గారికి మా అందరి తరఫున హృదయపూర్వక అభినందనలు. వేణు గారు అక్కడ రాసి ఉండక పోతే, ఇది దిలీప్ గారి మొదటి ప్రయత్నం అని ఎవరైనా చెప్పినా నమ్మడం చాలా కష్ఠం. అంత చక్కగా "చెయ్యి తిరిగిన అనువాదకుడిలా" తెలుగు చేశారు.

ఈ పుస్తకం ఇప్పటికే ఎంతో ప్రజాదరణ పొందిన సందర్భంగా, మాదొక చిన్న విన్నపం. తరువాతి ప్రచురణలో అయినా, దీని పూర్తి అనువాదం ఇస్తే బాగుంటుందేమో ఆలోచించండి.

ఉదాహరణకి - ఇంగ్లీషులో ఉండి మీరు వదిలేసిన ఈ అంశం. మెయిన్ తో సౌదీ చేసుకున్న ఒప్పందం.

ఒప్పందం ప్రకారం, వారికి (మెయిన్) పూర్తిగా ఫర్నిష్ చేసిన ఒక కార్యాలయం సౌదీ లో ఉండాలి. అయితే ఈ కార్యాలయంలో వాడిన ఫర్నిచర్ అంతా కూడా, సౌదీలో కానీ, అమెరికాలో కానీ తయారై ఉండాలి. సౌదీ లో ఏమీ తయారు కావని అందరికీ తెలిసిందే. కాబట్టి కావలసిన ఫర్నిచర్ అంతా కూడా బోస్టన్ నుంచి బోయింగ్ 747 విమానంలో తరలించారు. (ఒప్పందం ఎంతో పారదర్శకంగా, న్యాయబద్దంగా కనిపిస్తుంది కదా.. నిజానికి బాగుపడింది బోస్టన్ లోని ఫర్నిచర్ కంపెనీ, విమాన సర్వీసు వాళ్ళు).

70వ పేజీ, 14వ అధ్యాయం – “ఆర్థిక చరిత్రలో చరిత్రలో దారుణ ఘట్టం” అని పేరు పెట్టారు. కానీ ఆ అధ్యాయం లో అలాంటి ఘట్టం ఎక్కడా కనిపించలేదు. ఒక సారి చూడగలరు.

మరి కొన్ని చిన్న చిన్న విషయాలు...

ఉదా: 74వ పేజీ beautiful blonds ని "తెల్ల తోలు అమ్మాయిలు" అనడం,

అలానే, 75వ పేజీలో how to balance a check book ని చెక్ బుక్ పై రాయడం రాకపోవడం అనడంలో కొంచెం ఎక్కువ స్వేచ్చ తీసుకున్నట్లున్నారు :) చిన్న చిన్న విషయాలే అనుకోండి.. కానీ మన చొక్కా అనుకున్నాక చిన్న మరకే అని శుభ్రం చేసుకోకుండా వదిలెయ్యము కదా.

అలానే 119వ పేజీలో చెప్పినట్లు రోల్డోస్ హెలికాప్టర్ ప్రమాదంలో మరణించలేదు. ఒక టేపు రికార్డరు బాంబు వల్ల మరణించాడు. ఈ విషయాన్ని Confessions... తరువాతి ప్రచురణలలో సవరించారు.

ఏతావాతా ఒక మంచి పుస్తకాన్ని తెనిగించిన దిలీప్ గారికి, అందించిన వేణు గారికి హృదయపూర్వక అభినందనలతో -- --శలవు.

మగధీర - నా రివ్యూ

2009-09-06T14:58:00.000-07:00

మొత్తానికి మగధీర చూశాము. ఈ సినిమా చుట్టూ అల్లుకున్న ఉత్సాహాన్ని చూశాక ఎపుడెప్పుడు చూస్తామా అని ఎంతో ఎదురు చూశాము.కాకపోతే 10 డాలర్లు మించి టికెట్టుకు పెట్టకూడదు అన్న స్వీయ నియమానికి కట్టుబడి మొదటి వారం అంతా కూడ ఆగాము. మా డిట్రాయిట్ లో రెండవ వారం 11 చేశారు నా ప్రాణానికి. అదేదో 10 చేసేసి ఉండొచ్చుగా నా బోంట్లకు ఇబ్బంది లేకుండా... :(. ఇంక ఇంట్లో మా అమ్మాయిల గొడవ మొదలు. ఒక్క డాలరే కదా వెళ్దాము అంటూ.. అవునూ కాదూ అన్న మా ఈ చర్చకు తెర దించింది మా ఆవిడ రంగ ప్రవేశం. 'మా' tv లో ఇచ్చిన ప్రచార హోరు పుణ్యమా అని మా ఆవిడ మనం వెళ్తున్నాము అని నిర్ణయం ప్రకటించేసింది. ఇంకా ఏమయినా అంటే, నన్ను వదిలేసి వాళ్ళు చూసేస్తారేమో అని ఏదో బలవంతంగా ఒప్పుకుంటున్నట్లుగా ఒప్పేసుకున్నాను. ఇదండీ పూర్వ రంగం.

ఇంక సినిమా విషయానికి వస్తే, స్థూలంగా చాలా బాగుంది.
తరతరాలుగా మన జాతి దౌర్భాగ్యాన్ని కళ్ళకు కట్టినట్లు చూపారు కథలో. విజయేంద్ర ప్రసాదు గారికి సలాం.
ఒక బలవంతుడైన శత్రువు సరిహద్దులో ఉంటె, మన రాజు గారికి పోటీలు, వేడుకలు అవసరమయ్యాయి... దేశ సైన్యాధ్యక్షుడిని అవమానించి పంపెయ్యడం.. అలానే బాధ్యత లేని ఆ తండ్రి కూతురే కదా యువ రాణి గారు. దేశ రక్షణ కోసమని యజ్ఞం చేయ్యమంటే, ఆవిడకు తన పెళ్ళి మొగుడు ముఖ్యమయ్యారు...
క్షమించాలి ఇదేదో విమర్శ కాదు. ఇదే మన చరిత్ర. జయచంద్రుడు, పృధ్వీరాజు కలిసి ఉన్నంత కాలం ఘోరీ 16 సార్లు దండెత్తి కూడా ఏమీ చెయ్యలేక పోయాడు. (నాకర్థం కానిది అన్ని సార్లు ఎందుకు క్షమించేశారా అన్నది.). వీళ్ళిద్దరూ విడిపోగానే వచ్చాడు, ఎక్కడో గుజరాత్ లో ఉన్న సోమనాథ దేవాలయం దాకా నరుక్కుంటూ, దోచుకుంటూ వెళ్ళాడు.
ప్రస్తుతానికి వద్దాము. :)
సినిమా అంతా కూడా కన్నుల పండుగగా ఉంది. బాపు గారి సినిమాల గురించి అంటారు.. సినిమాలో ఏ ముక్క కట్ చేసినా కూడా, ఫ్రేం కట్టించుకునేలాగా ఉంటుందని. అలానే ఉంది మగధీర కూడా. చివరి సీను దాకా కూడా కనువిందుగా..
హాయిగా ఎంజాయ్ చేసాము దాదాపు చివరి సీను దాకా..చివర్లో ఆ హెలికాప్టరు వ్యవహారమే చాలా అసమంజసంగా ఉండింది. అఘోరా తో ఒక కత్తి ఇప్పించి "ఈ కత్తిని అతని గుండెల్లో దింపితే ఇంక అన్ని జన్మలకూ హీరోయిన్ నీదే" ..అలా ఒక డయలాగ్ చెప్పించి ఉంటే, "హాయిగా హెలికాప్టరు లోంచి ఒక తుపాకీ తీసుకొని కాల్చిపారెయ్యొచ్చుగా" అనే ఒక చచ్చు సందేహం నా బోంట్లకు వచ్చి ఉండేది కాదేమో కదా.. చివర్లోని హెలికాప్టర్తో చంపే వ్యవహారమే కొంచెం ఎబ్బెట్టుగా అనిపించింది. మిగతా సినిమా అంతా అలా లీనమైపోయి చూశాము... ఇక్కడకు వచ్చేసరికి..... :(
పాటల విషయానికి వస్తె, నా మొదటి బహుమతి 'పంచదార బొమ్మా. ఈ పాటకు సంబంధించి అన్నీ కూడా అద్భుతంగా ఉన్నాయి. సాహిత్యం కానీ, సంగీతం కానీ, చిత్రీకరించిన తీరు కాని, హీరో హీరోయిన్లు కానీ అత్యద్భుతం. గాలి ఊపిరూదిందీ, నేల నడక పోసిందీ, చినుకు లాలపోసిందీ ఏంటయ్య నీ గొప్ప అంటే, అవి బతికున్నప్పుడే నీతో ఉంటాయి, నేను చితిలో కూడా నీతోడుంటాను... వాహ్.. చంద్రబోసు గారు మీకు నమస్కారం. ఇంత చక్కటి పాటను చుట్టూ ఓ 100 మందిని పెట్టి ఖూనీ చెయ్యకుండా, మనసుకు హత్తుకునేలా చిత్రీకరించిన రాజమౌళి గారికి హాట్సాఫ్.
ఇంక నటీ నటులంతా కూడా చక్కగా పండించారు. తండ్రిని మించిన తనయుడు అనిపించారు ఒకరు. ఎవరంటారా? అబ్బే చరణ్ కాదండీ..("తండ్రిని మించిన" అనిపించుకోవాలంటే ఇంకొంచెం టైము పడుతుందనుకుంటా చరణ్కు) రావు రమేష్ గారు. ఆయన సినిమాలు ఒక్కొక్కటీ చూస్తున్న కొద్దీ ఆయన నటన మీద అభిమానం అంతకంతకూ పెరుగుతోంది. చక్కటి నటన, చక్కటి వాక్పటిమ.
చరణ్ చాలా కష్టపడ్డాడు. డాన్సులు, ఫైట్లు చాలా బాగా చేశాడు. నటన విషయం కూడా ఎక్కడా చెడగొట్టాడు అని అనలేము కానీ, ఇంకా చాలా ఎదగాలి. especially in the field of expression and dialogue delivery. But to be fair with him, this is only his second film. బంగారు కోడిపెట్టా పాటలో చిరంజీవి కనపడి చరణ్ కు అన్యాయమే చేశాడనిపించింది. ఇద్దరినీ పక్క పక్కన చూస్తూంటే, చిరులో ఉన్న ఏదో మెరుపు చరణ్ లో కనిపించలేదు.
ఈ విజయం అంతా నాదే అన్న అహం తలకెత్తుకోకుండా, కండల తో పాటు, వాచికం, అభినయం మీద ఇంకా కృషి చేస్తే చరణ్ ఒక మాంఛి నటుడుగా ఎదుగుతాడన్న దాంట్లో ఎటువంటి సందేహం లేదు.
ఉన్నది కాసేపే ఆయినా శ్రీహరి షేర్ఖాన్ పాత్రలో జీవించాడు. జాలరి పాత్ర గురించి పెద్దగా చెప్పేందుకేమీ లేదు.

ఇంక చివర్లో "film by rajamouli" అన్న ముద్ర మామూలుగా వేసుకున్నారు. అయ్యా రాజమౌళి గారూ మీసం మెలేసి భూనభోనాంతరాలు దద్దరిల్లేలా తొడగొట్టి అప్పుడు గుద్దండి ముద్ర. ముమ్మాటికీ ఇది రాజమౌళి సినిమా.

ఒక అద్భుతమైన వీడియో

2009-04-13T08:18:00.000-07:00

Banni Lands

2009-01-01T18:11:00.000-08:00

బన్నీ భూములు అంటారు వీటిని. ఎక్కడ ఉన్నాయి ఇవి, అస్సలు ఏముందిక్కడ? అబ్బా అన్నీ ప్రశ్నలే.

ఇవి మన గుజరాత్ లోని కచ్ ప్రాంతంలో ఉన్నాయి. ఎడారి మధ్యలో చిన్న చిన్న దీవుల లాగా కనిపిస్తున్నాయి కదా. నమ్మరు గాని, అక్కడ మనుషులు నివసిస్తున్నారు. ఒక్కొక్క patch ఒక habitat అన్న మాట. జెండా ఉన్న చోటు పేరు హోడ్కా (Hodka). అక్కడ కేవలం గడ్డి మాత్రమే పెరుగుతుంది. మరే విధమైన వ్యవసాయం కూడా ఉండదు. వీటినే banni lands అంటారు. మరి ప్రజల జీవనం అంటారా ... ఈ గడ్డి మీద బతికే గేదెల మీద వీరు బ్రతుకుతారు. అంటే పాలు, పశువులు (బన్నీ గేదెలు) మాత్రమే వీరికి ఆధారం. ఫై ఫొటో నుంచి, అలా జూం చేసుకుంటూ కిందకు వస్తే, అక్కడ గడ్డి ఇలా ఉంటుంది

ఇప్పుడు ఇదంతా ఒక మంచి ethnic Tourist place గా అభివృద్ది చేస్తున్నారు. ఒక మంచి అనుభవం కావాలంటే ఒకసారి తప్పకుండా చూడవలసిన ప్రదేశం.

ఈ గడ్డిలో ఉండడానికి వెళ్ళాలా అనుకుంటున్నారా? ఇదొక మంచి యాత్రా కేంద్రంగా అభివృద్ధి చేశారు. అన్ని ఆధునిక సదుపాయాలతో ఉంటాయి క్రింద ఫొటో లొని కుటీరాలు.

వివరాలకు http://www.hodka.in/naturally4.htm

నా గోల

2008-10-22T18:53:00.000-07:00

శ్రీనివాసుని పాదాల చెంత చేరే అర్హత ఉన్న గులాబీనో, బంతినో, చేమంతినో కాదు. మకరందాలనిచ్చే మందారాన్ని అసలే కాదు. నేనొక సాధారణ గడ్డిపువ్వుని.

ఏ ప్రత్యేకతలూ లేని ఒక సామాన్యుడిని అని చక్కగా వినయంగా వినమ్రంగా చెప్పానని అనుకున్నాను. సరదాగా అలా నడుద్దామని బయటకు వచ్చి నడుస్తూ నడుస్తూ ఉంటే పక్కన కనిపించిన ఒక అందమయిన పచ్చిక బయల్లోకి వెళ్ళాను. (పచ్చికలోని అందాన్ని చూడడానికి అని సోగ్గా చెప్పినా, అసలు సంగతి కాళ్ళు నొప్పి పెట్టి వెళ్ళాననుకోండి). అక్కడ కనుచూపు సాగినంత మేరా పచ్చని తివాచీ లాగ పచ్చిక చాలా బాగుంది అనుకుంటూ ఉండగా కనిపించాయి అక్కడక్కడా ఉన్న గడ్డిపూలు. చాలా అందంగా అనిపించాయి.చుట్టూ ఉన్న పచ్చటి గడ్డిలో ప్రత్యేకంగా కనిపిస్తూ నా రూటు సెపరేటు అంటున్నట్లు.... సో, ఇప్పుడర్థమయింది. గడ్డిపువ్వుని అని చెప్పుకోవడం ఎంత అహంకారంగా ఉందో అని... ఇంక నా డెఫినిషన్ మార్చాలేమో. ఎందుకొచ్చిన గొడవ... హాయిగా నేనొక సామాన్యుడిని అనేస్తే పోలా